به در حائر رسيدى » در روايت ابوصامت « 1 » ؛ يا مانند جملاتى كه در رواياتى ، همچون روايت ابوحمزه ثمالى آمده كه : « سپس داخل حائر مىشوى و در هنگام ورود ، چنين مىگويى . . . « 2 » سپس حركت مىكنى و گام‌هاى كوتاه برمىدارى تا مقابل قبر مطهر مىرسى . . . « 3 » آنگاه از شبستان ، بيرون مىروى و مقابل قبور شهيدان ، مىايستى و به همهء آنان اشاره مىكنى و چنين مىگويى . . . « 4 » سپس در حائر ، گردش مىكنى ؛ در حالى كه چنين مىگويى . . . » . « 5 » اين فراز پايانى از زيارت بالا ، به آداب زيارت امام حسين ( ع ) ، اشاره دارد و مىگويد : وظيفه زائر است ، بعد از طواف و زيارت قبر مطهر در داخل شبستان ، از آن خارج شود و در برابر قبر شهيدان ايستاده با اشاره به همهء آن گراميان ، زيارت نامهء ايشان را قرائت نمايد . سپس در حائر ، طواف كند و دعاهاى وارده را بخواند . ضمن اينكه اين بخش از روايت ، عقيده ما را در خصوص حائر ، به عنوان مجموعهء وسيعى كه تمام روضه مقدّسه و قبور شهيدان را ، شامل مىشود و از چهار طرف بارگاه ، از آن فاصله دارد ، به گونه‌اى كه زائر مىتواند از داخل حائر ، دورتادور بارگاه بچرخد ، تأييد مىنمايد . امروزه عادت بر اين است كه مجموعهء ساختمان را گاهى « صحن امام حسين ( ع ) » ، يا « حرم امام حسين ( ع ) » و زمانى « جامع امام حسين ( ع ) » ، يا « مسجد امام حسين ( ع ) » و وقت ديگر « روضهء حسين ( ع ) » و زمان ديگر « حضرت حسينى ( ع ) » ، مىنامند و اينها همه ، تعبيرهاى تازه و نوينى است كه به مرور زمان ، پيدا شده و در

--> ( 1 ) . همان ، ص 221 . ( 2 ) . همان ، ص 229 . ( 3 ) . همان ، ص 230 . ( 4 ) . همان ، ص 242 . ( 5 ) . همان ، ص 243 .